مدتها بود که به همنورد عزیزم آقای مهدی ساقی قول یک برنامه مشترک را داده بودم. به پیشنهاد ایشان برای روزهای تعطیل قبل از عاشورا و تاسوعا تصمیم به اجرای یک برنامه فشرده و سنگین گرفتیم. پیشنهادهای زیادی مطرح شد و حتی خود من نیز در انتخاب محل اجرا مشکل زیادی داشتم. تصمیم گیری در این مورد را تا  دیدار حضوری به تعویق انداختیم. ساقی به اتفاق همسرش سرکار خانم احمد زاده و آقایان پیمان آذرخش، امیر قهرمانی و علی اسکندری به قم آمدند. شب را با هم گذراندیم و بالاخره پس از بررسی شرایط و امکانات صعود به قله شیرکوه یزد را به سرپرستی و راهنمایی مهدی عزیز انتخاب کردیم. از قم نیز من و همسر خانم مهری امینی باتفاق محمد موسوی راهی یزد شدیم. ساعات اولیه صبح روز جمعه براه افتادیم و زمان تقریبی برای رسیدن به یزد را 5 ساعت در نظر گرفتیم که با یک ساعت تاخیر، ساعت 1۳:30 به یزد و سپس با عبور از آن به تفت و سرانجام به ده بالا رسیدیم. بعد از صرف ناهاری مختصر و مهیا کردن کوله ها ساعت 14:۳0 از روستای ده بالا به سمت پناهگاه شیرکوه حرکت کردیم.

عبور از دره هاي پر شيب مسير بالاخص دره نجیب، با کوله هایی سنگین کاری بس دشوار بود و همین عامل باعث شد تا نتوانیم قبل از تاریکی هوا به پناهگاه برسیم. ساعت 18:30 بود که بالاخره پس از ساعتها کلنجار رفتن با مسیر و دره هاي صعب العبور آن موفق شدیم تا به پناهگاه هاي شيركوه رسیده و سریعا برای رفع خستگی بساط شام و استراحت را مهیا سازیم. براي شب ماني ما پناهگاه بزرگتر را انتخاب كرديم. دو نفر از همنوردان نيز به علت فشار زياد مسير و سنگيني كوله بار،‌ تعريق زيادي داشتند كه پس از رسيدن به پناهگاه و توقف فعاليتشان به سرعت دماي بدنشان كاهش يافت. آنها پس از تعويض لباس و خزيدن به درون كيسه خوابهايشان سعي كردند اين مشكل را به سرعت بر طرف كنند ولي متاسفانه از قسمت اصلي داستان كه همان شام شب بود باز ماندند. آقای موسوی از یزد مقداری جوجه تهیه کرده بود که با زحمت فراوان و امکاناتی کم موفق شدیم خوراکی لذیذ برای خود آماده سازیم، ولي بعضی ها به علت خستگی و خواب آلودگی خواب درون كيسه خواب را بدان ترجيح داده و موفق به خوردن آن نشدند!؟! امير و پيمان عزيز هم مقداری از انواع مختلف سوپ و خوراکی های دلچسب آورده بود که از آن هم بی نصیب نماندیم. ساعت 21 اکثر دوستان به داخل کیسه خوابهای خود رفتند و ساعت 5 صبح براي بیدارباش اعلام شد. يك ساعت پس از مستقر شدن ما در پناهگاه يك تيم مشهدي وارد پناهگاه شد كه با توجه به ظرفيت محدود آن تصميم گرفتند تا از پناهگاه فلزي مجاور پناهگاه عايق بندي شده ما اتراق كنند. هر چند كه هر دو پناهگاه افراد را از معرض سرما و طوفان به خوبي محافظت مي كند ولي به دليل خوش ساخت بودن پناهگاه سيماني و عايق كاري شده تازه ساز، نسبت به پناهگاه فلزي ارجحيت دارد.

تقریبا اکثر افراد تیم خواب نسبتا خوبی داشتند ولی به دلیل نامعلومی چند نفر من جمله خودم نیمه های شب در خواب احساس کمبود اکسیژن شدید کرديم! ساعت ۲۳ درب پناهگاه به صدا در آمد و دو نفر از همنوردان مشهدي به جمع ما اضافه شدند و با توجه به اينكه همه در خواب به سر مي بردند سر صو صداي كم آنها باعث بي خوابي برخي گرديد. ساعت 5 همه از خواب بیدار شدند و پس از صرف صبحانه ای مختصر و آماده کردن کوله های صعود، ساعت 6:00 به سمت قله عازم شدیم.

قله شیرکوه یزد همانند دیگر قلل نیست. مسیری با شیب ملایم دارد که به سطحی شیب دار منتهی می شود و در حقیقت شما چیزی به نام نوک کوه و یا قله را در ظاهر آن نمی یابید. در نوبه خود تجربه جدیدی بود. همچنین تجربه طلوع آفتاب و خودنمایی قلل مجاور (طزرجان، برف خانه) بر زيبائي ها صعود مي افزود. بر روی یال صعود نیز باد سردی می وزید که برودت هوا را تقریبا به20- درجه رسانیده بود، به حدی که حتی برای گرفتن عکس فرصت زیادی نداشتیم و باید به سرعت طی مسیر می نمودیم. البته با طلوع آفتاب که نور گرمی داشت و همچنین مساعدت هوا که در آنروز صاف بود این مشکل کم کم بر طرف شد.

ساعت 11:30 بود که پنج نفر از اعضاء تیم (آذرخش، قهرمانی، امینی، موسوی، رزاقی) بر روی قله پا گذاشتند. یک تیم مشهدی نیز با نیم ساعت فاصله از ما دومین تیم صعود کننده در آنروز به قله شیرکوه بود. پس از گرفتن چند عکس یادگاری به سرعت به سمت پناهگاه بازگشتیم. ساعت 13:00 به پناهگاه مراجعت کردیم و پس از خوردن کمی تنقلات و میوه برای استفاده از نور روز سریعا به پائین بازگشتیم. ساعت 16:00 به محل توقف وسایل نقلیه رسیدیم و پس از تعویض لباسهایمان به سمت روستا به راه افتادیم. در آنجا به حسینه ده بالا رفتیم که محل برگزاری مراسم عزاداری روز عاشورا بود. پس از اتمام مراسم اهالی روستا با خورشت قیمه گرمی از ما پذیرایی نمودند. پس از تناول نذری به سمت یزد براه افتادیم تا مهدی عزیز به خدمت یکی از دوستانش رسیده و ما نیز به خداحافظی از این جمع صمیمی به سمت قم براه افتادیم.

پی نوشت:

1. با تشکر از مهدی عزیز و همسرش بابت اجرای زیبای این برنامه
2. سپاس و تشکر فراوان از امیر عزیز به خاطر صبر و بردباری زیاد و کار تیمی عالیش
3. قدردانی از نکات فنی و آموزه های دوست خوبم پیمان آذرخش
4. تشکر فراوان از علی آقای عزیز بابت عکس های زیبا و حرفه ایشان
5. و تشکر از محمد موسوی بابت همراهی اش در این برنامه